گلوتامين از نقطه نظر متخصصين علم تغذيه يك امينو اسيد ضروري به شمار نمي رود به اين دليل كه بدن مي تواند انرا از تركيب ساير آمينو اسيدهاي موجود در بدن توليد كند ( آمينو اسيد هاي ضروري به آن دسته گفته مي شود كه حتما بايد از طريق رژيم غذائي تامين شود ) اما همين آمينواسيد غيرضروري مهمترين و در واقع ضروري ترين آمينو اسيد براي بدنسازان به شمار مي رود در واقع در اروپا به گلوتامين به چشم دارو نگاه مي شود و در حالتي كه بدن تحت فشار و مريضي ( جراحي – سوختگي ...) قرار دارد تجويز مي شود البته تمرين با وزنه هم فشار مي باشد .

بدن ما هر روز مقادير عظيمي گلوتامين مي سازد اما سيستم ايمني كليه ها كبد و بسياري اندامهاي بدن براي حفظ عملكرد مناسب به مقدار زيادي گلوتامين نياز دارند . مهمترين منبع ذخيره گلو تامين عضلات است هنگامي كه گلوتامين مورد نياز ساير بافتهاي بدن از طريق رژيم غذائي تامين نشود گلوتامين موجود در عضلات مي سوزد و بدن وارد سيستم كاتابوليسم يا تجزيه ماهيچه اي مي شود . بنابراين براي پشتيباني از متابوليسم ماهيچه اي مطلوب و حفظ بدن در حالت آنابوليك ارتقا حجم سلول (گلوتامين به حفظ مناسب آبدار شدن و حجيم شدن سلولي كمك مي كند ) و حمايت از سيستم ايمني مي توان از اين مكمل استفاده كرد ضمن اينكه گلوتامين يكي از چند آمينو اسيدي است كه موجب آزاد شدن فوق العاده هورمون رشد مي شود . بدنسازان با مصرف 10 گرم گلوتامين در روز به علاوه يك رژيم غذائي غني از پروتئين با كيفيت بالا نتايج خوبي از اين مكمل مي گيرند البته به اثبات رسيده است كه حدود 50 تا 85 درصد گلوتامين مصرفي در جريان خون قرار نمي گيرد و پيش از آنكه به عضلات برسد توسط ساير اندامها حريصانه مصرف مي شود در واقع اين مكمل را مصرف مي كنيم تا قبل از عضلات نياز اين بافتها را تامين كنيم تا به سراغ ذخائر گلوتامين  عضلاتمان نروند يك نكته ديگر اينكه بعضي بدنسازان حرفه اي گلوتامين را با بارگيري 7 روزه در 4 دوز مصرفي به همراه يك منبع كربوهيدرات آزادكننده قوي انسولين شروع و با نصف اين مقدار ادامه مي دهند اما شما هر مقدار گلوتامين كه مصرف مي كنيد حتما و فورا يك دوز آنرا بعد از تمرين بخوريد .

در مطالب هفته هاي پيش قدري به مطالب عمومي ورزش و سلامتي پرداختيم اين هفته قدري مطلب را تخصصي تر كرده و در مورد رايج ترين مكمل ورزشي دنيا – كراتين – مطلب مي نويسم .

در اين مطلب مختصري در مورد چربي خون يا به عبارتي كلسترول توضيح مي دهم احتمالا همگي با اصطلاح چربي خوب و چربي بد خون برخورد داشته ايد .

 كلسترول يك نوع چربي به شمار مي رود و در خون و همة بافت هاي بدن و به ‏خصوص در سيستم عصبي و مغز  انسان وجود دارد و در ساختمان غشاي سلول ها، برخي هورمون ها و... شركت دارد وجود آن براي سلامت بدن ضروري است. عمده ترين منبع كلسترول، كلسترولي است كه كبد خود انسان توليد مي كند( 80 درصد) و بقيه  آن از خارج بدن و از طريق رژيم غذائي تأمين مي شود و عمدتاٌ با خوردن غذاهاي حيواني مانند تخم مرغ، گوشت و شير فراهم مي‏گردد. اما كلسترول همانند ساير چربي ها در آب نا محلول است وبراي جذب از غشا روده با يك نوع پروتئين بنام ليپو پروتئين تركيب مي شود درصد و چگالي اين پروتئين چنانچه بالا باشد

High-density lipoproteins (HDL) به چربي خوب و اگر كم باشد (LDL) چربي بد ناميده مي شود به دليل اينكه LDL  در جدار رگها رسوب مي كند و علت عمده حملات قلبي است يا با جدا شدن پلاك كلسترول آغازگر تشكيل لخته خوني وسكته مغزي  ميباشد . بر عكس HDL باعث پاكسازي عروق خوني مي شود (انتقال كلسترول اضافي خون به كبد ) . به همين دليل بايد با ورزش و پرهيز از خوردن چربي هاي اشباع حيواني و جايگزيني آن با روغن هاي گياهي از جمله روغن زيتون - كانولا و كره بادام زميني سطح HDL را بالا ببريم و LDL را پائين نگه داريم . اما هنگامي كه بدن بخواهد چربي‏هاي مصرف‏شده را ذخيره كند. آن را تبديل به ماده‏اي به نام تري‏گلسيريد مي‏كند تمام بافت‏هاي چربي بدن حاوي تري‏گلسيريد است كه در زمان نياز براي سوخت و ساز مصرف مي‏شود.

(LDL) حاوي 20 درصد پروتئين، 45 درصد كلسترول و (HDL) حاوي 50 درصد پروتئين،  20-15 درصد كلسترول است . مقادير مجاز و مطلوب كلسترول خون ( ايده آل ) LDL كمتر از 100 – تا 130 خوب – و HDL بالاتر از 60 مي باشد و به طور طبيعي كلسترول خون بايد كم‏تر از  200ميلي‏گرم باشد .

طبق توصيه متخصصين تغذيه چربي را نبايد به طور كامل از رژيم غذائي حذف كرد و 30 درصد انرژي روزانه را مي توان از چربي ها تامين كرد اما نوع چربي كه مصرف مي كنيم بسيار مهم است . كره حيواني لبنيات پرچرب گوشت قرمز مرغ به همراه پوست حاوي مقادير زيادي چربي هاي اشباع هستند كه موجب بالا رفتن سطح كلسترول بد خون مي شود اما غذاهاي دريائي غلات و ميوه ها و سبزيجات حاوي فيبر زياد باعث پائين آمدن سطح LDL مي شود .

همانطور كه مي دانيد قد و وزن معيار دقيقي براي چاق يا لاغر بودن افراد نيست و بدنسازان به دليل حجم بالاي توده عضلاني از وزن بيشتر و درصد چربي كمتري برخوردار هستند به عبارت ساده با داشتن وزن بالای ۹۰ و حتی ۱۰۰ کیلو  چاق نيستند .

چگونه مي توانيم بفهميم وزنمان ايده آل است يا بيشتر و كمتر از آن حد - راه هاي مختلفي براي به دست اوردن اين شاخص وجود دارد .

1- ابتدا از ساده ترين و متداول ترين آن شروع مي كنم – قد خود را از عدد 100 كم كنيد وزن پايه بدست مي آيد خانمها 15 % و آقايان 10% از اين عدد كم كنند . توضيح اينكه اين عدد براي كسانيكه از حجم بالاي عضلاني برخوردار باشند صدق نميكند ( برای جثه هاي متوسط ) فرمولهاي ديگري هم وجود دارد كه تا حدي به همين نتيجه مي رسند . به عنوان مثال

قد خود را از عدد 150 كم كنيد آقايان عدد به دست آمده را در 1.1 ضرب كنند و با 46 جمع كنند و خانمها در 0.9 ضرب و با 43 جمع كنند

2-     فاكتور   BMI  يا شاخص توده بدن به اين شكل محاسبه مي شود

مجذور قد ( متر ) / وزن ( كيلو گرم ) = BMI

در صورتيكه اين عدد بين 20 تا 23 باشد وزن شما ايده آل است و تا 25 طبيعي و بيشتر از آن چاق هستيد .